ไปฮ่องกงมาอีกรอบ รูปทั้งหมดใน entry นี้ประมาณ 4MB ลด quality และปริมาณรูปแล้ว เริ่มกันที่โรงแรมที่พักคือ Dorsett Seaview Hotel อยู่ย่าน Yau ma Tei หรูกว่าคราวก่อน แต่เล็กเหมือนเดิม

สภาพห้องนอน

คราวนี้ในห้องมี LCD TV ด้วย

TV บางช่องถ่ายทอดเป็น Hi-Def มาเลยทีเดียว เค้าเรียกว่า iDTV

เหมาเครื่องดิ่มจากร้านสะดวกซื้อแถวนั้นมาแช่ตู้เย็นไว้กินตอนดึก

ติ๋มซำคราวนี้อร่อย คราวก่อนเจอร้านห่วยแตกไป เล่นเอาเซ็ง

แอบถ่ายบาร์เครื่องดื่ม

7-Eleven มันจะทำป้ายซ้อนกันทำไม 2 อัน

ย่าน Wanchai นั่งรถไฟใต้ดินข้ามเกาะมา

ตึกคอมพิวเตอร์ย่าน wanchai ช่วงกลางวันของวันพฤหัสบดี มีแต่คนใส่ชุดนักธุรกิจเดินกันเต็มตึก

ขนมข้างทางข้างในเป็นแป้งล้วนๆ หอมดี แต่กินเยอะๆ เริ่มเอียน

ลูกชิ้นปลากระเทียมพริกไทย พริกไทยไม่เหมือนของเมืองไทย กินคำแรกอร่อยหลาย ลูกสุดท้ายเริ่มเอียน

ผัดมาม่าข้างถนนอร่อยเหอะ แต่ขนมจีบในนี้รสชาติหมาไม่แด๊ก เลย

บะหมี่เกี๊ยวแห้งข้างทางซีอิ๊วดำเมี่ยม แต่รสชาติโคตรจืด ต้องปรุงให้อร่อยเอง

วัดแต่มีสารพัดเจ้าพ่อเจ้าแม่ให้กราบไหว้ เรียกว่าจับฉ่าย คนไม่นับถือเจ้าแม่กวนอิมก็ไปกราบไหว้อย่างอื่น คือกะกินรวบทุกความเชื่อ

ตรงนี้ก็มีสารพัดรูปปั้น

สำหรับคนนับถือฮิตเลอร์

ชายหาดวันศุกร์ ไม่มีคนเลย

ห้องน้ำใกล้ๆ ชายหาด

ห้องอาบน้ำสำหรับล้างน้ำเค็ม

อันนี้กำลังจะไปขึ้นกระเช้า

มีกรุ๊ปทัวร์เด็กนักเรียนมาเยอะแยะ

ถ่ายบนกระเช้า อันนี้กระเช้าใหญ่ ความเสียวสู้กระเช้าใน Ocean World ไม่ได้

เมื่อนั่งกระเช้ามาก็จะเจอจุดพักผ่อน มีร้านของกินให้เสพ

พวก Starbucks, 7-Eleven จะใช้บ้านทรงเดียวกันหมด

เป้าหมายของการนั่งกระเช้าคือเดินไปหารูปปั้นพระยักษ์นี้นั่นเอง

ตึกขายของแบรนด์เนม Outlet ทั้งตึก

อันนี้ใน Supermarket ขนาดใหญ่ ใช้มือถือแอบถ่ายไปเรื่อยๆ

ถ่ายของกินแพคเกจแปลกๆ

จะยกมาถ่ายคน เดี๋ยวโดนรปภ.รวบ

ร้าน Hot Toys ย่านมงก๊ก มีแต่ของต้องจอง ไอ้ที่ซื้อได้เลยมีแต่พวกกากๆ เช่น StormTrooper

ตู้โทรศัพท์ มี Wifi ให้ใช้เหมือนจะฟรี แต่มันไม่ฟรี ดูได้แค่เว็บการท่องเที่ยวฮ่องกง ต้องไปใช้ Wifi ฟรีตามตึกคอมพิวเตอร์ อันนั้นเล่น twitter ได้เลย

ตึกแสดงสินค้าข้างในใหญ่พอๆ กับ IMPACT เมืองทองธานี

ภายในตึก ตอนไปมีอยู่ 2 งานคือ งาน Wedding กับสินค้าเพื่อสุขภาพ

อันนี้สถานีดับเพลิง ทีแรกผมนึกว่าม่านรูด ต้องดูป้ายถึงจะรู้

ตึก Central Plaza แค่แวะเดินเข้าไปฉี่

Keroro 5 ตัว ตั้งอยู่หน้าตึก Windsor อะไรสักอย่าง จำไม่ได้แล้ว

ที่นี่บ้า Starcraft 2 มากๆ เห็นทั่วไปหมด อันนี้ในโซน IT ของตึก Windsor

Toy R Us อีกสาขา ไม่ใช่ไอ้ที่อยู่แถวท่าเรือ และอีกภาพก็โรงหนังกำลังฉาย Piranha 3D

อันนี้ในห้าง SOGO แปะราคาทีวีไว้เลย 2 ล้านบาท ถ้าเมืองไทยเค้าจะไม่แปะราคาเพราะจะทำให้ลูกค้าตกใจได้

เนื่องจากเป็นวันเสาร์คนเดินเต็มถนน ก็มีสาวๆ 2 นางมาโปรโมทอะไรสักอย่าง ตากล้องรุมถ่ายกันใหญ่

ป้ายร้าน Watson ยาวมาก กินถนนไป 3 เลนเลยทีเดียว

สะพานลอยแบบยาว

สะพานลอยแบบกลม

ไปกินอาหารทะเล มี 10 อย่าง อันนี้แค่ส่วนหนึ่ง

ลองน้ำแข็งใสข้างทางบ้าง

เหมา DVD หนังอินเดียมาอีกรอบ 8 แผ่นเท่าเดิม งานนี้หมดไป 6xx บาท เวลาเลือกต้องเลือกดีๆ เพราะคนวางบน Shelf โคตรมั่ว เห็นหนัง Hollywood หน้าปกตัวเอกไว้เคราหน่อย มันเหมาเป็นหนังอินเดีย มาวางปนกันซะงั้น (ที่เจอก็หนังของ Antonio Banderas)

เวลาเลือกซื้อก็สุ่มเอา ไม่รู้ว่าเรื่องไหนสนุกหรอก อาศัยอ่านรายละเอียดหนังด้านหลัง แต่ก็ระวังนะ บางเรื่องแม่งสปอยส์ตอนจบไว้ข้างหลัง ดังตัวอย่างภาพข้างล่างนี้ (ใครคิดว่าอนาคตจะดูหนังอินเดียก็อย่าเลื่อนไปอ่าน)

คำตอบก็คือ “นมผงเด็ก” นั่นเอง ถ้าเข้าไปในห้างชื่อดังต่างๆ จะพบว่าที่แผนกนมผงเด็กจะมีตัวเซ็นเซอร์กันขโมยอยู่ทุกกล่องทุกยี่ห้อ เป็นสินค้าประเภทเดียวจริงๆที่มีครบขนาดนี้ (ช็อคโกแลต, เครื่องสำอางก็เคยเห็นมี แต่ไม่ทุกชิ้น) นี่แสดงให้เห็นอะไรบางอย่างในสังคมไทยเกี่ยวกับเรื่องการมีลูก

ผมไม่ตำหนิเจ้าของร้าน เจ้าของห้างหรอก คงโดนขโมยบ่อยมากๆ จนเหลืออด

ผมตำหนิคนที่ขโมย ต่อให้คุณอ้างจนให้เห็นใจก็เหอะ

เวลามีข่าวทางทีวีที่ฉายให้คนที่ขโมยดูน่าสงสาร เราคนนอก ต้องนึกภาพเจ้าของร้านที่เอือมกับการโดนขโมยนมผงเป็นร้อยๆ ครั้งจนเอือม

เหมือนเจ้าหนี้กับลูกหนี้ ที่ภาพพจน์เจ้าหนี้ต้องเป็นคนเลวชาติเสมอ แต่ลองคุณได้เป็นเจ้าหนี้ใครเมื่อไหร่บ้าง คุณจะจี๊ด

**update: มีคนถามว่า “แล้วใน 7-Eleven ล่ะ” ใน 7-Eleven แถวบ้านผมไม่มีนมผงเด็กขายเลยครับ มีแต่ผ้าอ้อมเด็กเท่านั้น เพื่อตัดปัญหานี้

ไอ้ที่ห้อยคอขวดคือผงชาเขียว ผมตีราคาให้น้ำแร่ 5 บาท ไอ้ซองนี่ 25 บาท โคตรแพงเลย ไปซื้อห่อใหญ่ๆ มาชงเองจะถูก

ใส่ลงไปแล้วต้องเขย่านะครับ มันจะไม่ละลายน้ำ แค่กระจายอยู่ในน้ำ ถ้าคุณตั้งทิ้งไว้เฉยๆ มันจะตกตะกอนที่ก้นขวดทั้งหมด ต้องมาเขย่าใหม่

เมื่อเขย่าแล้ว สีจืดมาก สำหรับรสชาติ ไม่หวานเลย ออกขมๆ รสเจือจางมาก เหมือนน้ำล้างถ้วยชาเลย สรุปคือกินเอาเท่ได้ สาวเห็นกรี๊ด แต่ถ้าเอาประโยชน์ต่อร่างกายหรืออร่อย ไม่ได้เลย

ไปถอยมาละ Nexus One เป็น Android ตัวแรกในชีวิต ถึงจะช้ากว่าคนอื่น เพราะช่วงแรกลังเล เพราะออกมาหลายรุ่นเหลือเกิน หน้าตาไม่แฟชั่นเอาซะเลย ซื้อแล้วกังวลเรื่อง fw ว่ายี่ห้อที่ซื้อจะไม่ยอมทำ fw ใหม่ให้ บลาๆๆ พอดีขาย iPad ทิ้งไปแล้ว จะหา Tablet ใหม่ใช้ เลือกไปเลือกมา Android ระรานตามาก ก็เลยซื้อ Android รูปแบบมือถือแทน ส่วน Tablet เอาไว้หาซื้อเป็น OS อื่นแทน

ตัวนี้มือสองนะ สภาพดี อุปกรณ์ครบ ได้มา 14,xxx ได้ซิลิโคน+กันรอย+Sandisk MicroSD 4GB อุปกรณ์อื่นครบ คนขายแกะใช้แต่สาย USB

ทีแรกว่าจะเอา Lenovo LePhone แต่กลัวเล่นไม่เป็น เพราะขายที่จีน Only พวก Social App ต่างๆ รวมถึง Market ถูกเปลี่ยนเป็นของจีนหมด เลยต้องเอา Nexus One มาลองเล่นก่อน

ได้มาเป็น Official 2.2 เลยมาอัพเองเป็น CM6 RC3 แล้ว ที่เหลือก็แค่ไล่ลอง app ปรับแต่ง Home ไปเรื่อยๆ

การ์ตูนใหม่ที่ซื้อมา ซื้อมา 2 รอบ ค่อยถ่ายรวดเดียว เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือเล่มนี้ขึ้นภาคใหม่แล้ว นิวโรกับบทสรุปของมนุษย์ไฟฟ้า HAL, Makaido 2 เล่มจบ การ์ตูนตลกหลุดโลก คนวาดคนนี้เขียนเรื่องไหนไม่เคยยาวเลยสักเรื่อง แต่ผมตามซื้อเก็บทุกเรื่อง, Steel Ball Run ก็สู้กันบนรถไฟอยู่ ส่วนดาวตลกฟ้าประทาน ยังไม่ได้แง้มดูเลย

เผอิญไปเจอใน TOPS Supermarket ขวดสวยดีแฮะ พึ่งเคยเห็น ไม่รู้ว่ามันออกมานานยัง ก็เลยซื้อขึ้นมา ขวดนี้ 29 บาทเอง ประหยัดกว่าขวดเล็กอีก 350ml. 18 บาท รสชาติรู้ๆ กันอยู่ ไม่ต้องบรรยาย

คืออึ้งครับ ไปเจอโตเกียวเจ้านึงขายอยู่หน้าตึก Q House ตรงทางลงรถไฟฟ้า MRT สวนลุม พอดีไม่ได้กินเป็นปีแล้ว เลยถามราคา ไส้กรอก 3 บาทเหรอ จัดมา 10 ชิ้น พอเห็นแกทำ อึ้งแดกเลยครับ แกเอาไส้กรอกชิ้นเล็กเท่าลูกอมฮอลล์มาวางแค่ชิ้นเดียว แล้วก็ม้วนขึ้นมาเลย ชิหายสิครับ แต่ก่อนโตเกียวไส้กรอกมาทั้งลูก แถมมีหมูสับปรุงรสมาด้วย เจอเจ้านี้เข้าไป แทบอยากกระโดดถีบคนขาย ถ้าใครเคยเห็นโตเกียวไส้กรอกแบบยาวที่คลองถมชิ้นละ 10 บาท ให้นึกภาพไว้นะครับ ไอ้นี่ต้องเอาไส้กรอกมาต่อกัน 10 ชิ้น ถึงเท่าที่คลองถม 1 ชิ้น สาดเอ๊ย~ น้อย แถมยังไม่อร่อยด้วยครับ

ขนมยี่ห้อประหลาด ชิมิ.. ชิมิ.. เห็นชื่อแล้วต้องอมยิ้ม เจอใน 7-Eleven ซองละ 20 บาท เป็นเห็ดนางรมเอาไปชุบแป้งทอดกรอบปรุงรสต้มยำลงไป แปลกดีเว้ย เลยซื้อมาลองซองนึง แต่ขอบอกเลยว่าพวกขนมที่บอกคุณค่าอาหารยังไง กินไปก็ไม่ได้คุณค่าจากเห็ดหรอกครับ พวกนี้กินเอามันส์อย่างเดียว

หลังซองพยายามโชว์จุดขายคุณค่าจากเห็ด

ปริมาณทั้งหมดในซอง

ซูมให้เห็นหน้าตาชัดๆ สำหรับรสชาตินะครับแป้งเหมือนแป้งเทมปุระของเถ้าแก่น้อย มีกลิ่นเหม็นหืน ทั้งเห็ดทั้งแป้งกรอบหมด รสชาติขมๆ เปรี้ยวๆ ไม่อร่อยครับ ผมกินไม่หมดอ่ะครับ ทิ้งขยะเลย

ไอศกรีมถังแบบใหม่ของ Walls ปริมาณ 375 กรัม (น้อยแฮะ) แต่ขาย 99 บาท (ซื้อรถเข็นได้ 90 บาท) ทำออกมา 2 รสคือช็อคโกแลตกับวนิลา ทีแรกเห็นภาพหน้ากระป๋องผมนึกว่าใส่ถั่วมา ซื้อมาลองตักเข้าปากปรากฏว่าไอ้ขาวๆ นั่นมันมาร์ชเมลโล่นี่ว่า เข้ากันได้ดีทีเดียวกับไอศกรีม

ในนี้จะมีช็อคโกแลตชิพกับมาร์ชเมลโล่ผสมอยู่ ที่ไม่ประทับใจเลยคือใส่มาน้อยมากๆเลย มาร์ชเมลโล่ทั้งถังรวมกันแล้วได้มาร์ชเมลโล่ชิ้นเล็กๆ ชิ้นเดียวเอง อัพราคาตั้งเยอะแต่ให้มาไม่คุ้มราคา

อันนี้เป็นของ rare เหมือนกับเย็นตาโฟหม้อไฟแบบถ้วย หาซื้อยาก ในที่สุดไปเจอใน TOPS โรบินสันสีลม ราคา 15 บาท สำหรับตำนานของผัดขี้เมาแห้งนั้น ยำยำทำเป็นเจ้าแรกในเมืองไทย ตอนนั้นผมซื้อกินเป็นว่าเล่น จนในที่สุดมาม่าก็ออกรสผัดขี้เมาแห้งตามมา ลองชิมแล้ว ยำยำอร่อยกว่าแฮะ จนกระทั่งถึงจุดหนึ่งเบื่อ หยุดไปพักใหญ่ พอกลับมากินใหม่ปรากฏว่ามาม่าอร่อยกว่ายำยำแฮะ และมาม่าผัดขี้เมาก็ชนะเลิศในใจผมมาจนทุกวันนี้แทนยำยำ

อันนี้เป็นผัดขี้เมาแห้งเวอร์ชั่นแบบถ้วยครั้งแรกของโลก ดู Instruction ดูวุ่นวายแฮะ ไม่ต้องไปสนหรอก เคยทำแบบไหนก็ทำแบบนั้นแหล่ะ

นี่คือเหตุผลของความวุ่นวายนั้น เพราะมีเครื่องเยอะ คงกลัวเทน้ำทิ้งแล้วเครื่องไหลตามออกมาด้วย เครื่องจะมีปลาหมึก ปูอัด แครอท ผัก

อันนี้ปรุงเสร็จพร้อมทาน รสชาติก็เดิมๆ เลย รำคาญปลาหมึกมันเหนียว ก้นถ้วยเล็ก คนเครื่องปรุงให้เข้ากันลำบากไปหน่อย

ไปเจอของแปลกใน Lotus เป็นหลอดดูดเพิ่มรส คือดูดกับนมจืดจะได้ออกมาเป็นรสช็อคโกแลตเป็นต้น ซองนึง 28 บาทมี 5 หลอด อันนี้เป็นแบบคละรสมีสตรอเบอรี่,ช็อคโกแลต,กล้วย เห็นของแปลกก็เลยลองซื้อมาดูดดู

แกะออกมามี 5 หลอด

เห็นหลอดแล้วก็เก็ทไอเดีย คือเป็นเม็ดน้ำตาล ปลายหลอด 2 ข้างจะมีช่องว่างที่เล็กกว่าที่เม็ดพวกนี้จะไหลตามออกมาได้ เวลาดูดน้ำก็จะไหลผ่านเม็ดพวกนี้ให้ละลายเอารสติดมาด้วย

สรุปแล้วห่วยอ่ะครับ ดูดไม่ค่อยขึ้น เพราะเม็ดมันมาสุมกันที่ปากหลอดใกล้ปากจนตัน และรสไม่ค่อยติดมาด้วย เพราะมันไม่ค่อยละลาย ต้องดูดแล้วพักให้มันละลายแล้วค่อยดูดใหม่ ถ้าอยากได้รสก็ซื้อนมรสนั้นๆ ไปเลย มาซื้อหลอดอันนึง 6 บาทดูดทำไม ห่วยชิบ

ได้ฤกษ์ถอยจอใหม่แล้ว จอเก่า LG LCD 19″ 1440×900 เน่าแล้ว อายุ 3 ปีบริบูรณ์ ตัวใหม่นี้เลือกไปเลือกมาก็ปรากฏว่า LG คุ้มสุด เลยถอยยี่ห้อเดิมมาอีกล่ะ ไม่ได้เป็นแฟนบอย LG แต่อย่างใด เลือกเพราะเน้นถูกคุ้มกับ spec สำหรับตัวนี้คือ LG E2240T-PN ราคาณ.วันนี้คือ 5,390.- จากร้าน JIB เป็น LED 21.5″ รีบซื้อ เพราะไปตอนห้างใกล้ปิด กลับบ้านมาค้นหารายละเอียดดูอีกทีราคานี้มันตั้งแต่เมื่อ 3 เดือนที่แล้วแฮะ

ทีแรกว่าจะเอาตัวนี้ สวยดี แต่ spec ต่ำกว่าจอเก่าผม ราคา 4,100 เอง ลังเลนานมากเลย จนเค้าจะปิดร้าน

ตัวนี้แถมเยอะ มีสาย VGA กับ DVI ด้วย แต่ผมมีอยู่แล้ว

แงะออกจากกล่อง

ตัวนี้ความละเอียด 1920×1080 5ms ความสว่าง 250 cd/m² ประหยัดไฟตามสไตล์จอ LED

อย่างบางครับ เพราะตัวนี้หม้อแปลงอยู่นอกจอ เลยทำให้จอบางลง และทำให้จอไม่ร้อนด้วยครับ ทำให้จอตัวนี้ไม่มีรูระบายความร้อนด้านหลังเลย แต่เกะกะกับหม้อแปลงที่ต่อด้านนอกแทน

ด้านหลังไม่มีช่อง HDMI และช่องต่างๆต้องเสียบตรงๆด้านหลังเลย ทำให้ต้องเว้นพื้นที่ด้านหลังเพื่อเสียบสาย

ติดตั้งเรียบร้อย

หน้าจอ Menu ปรับแต่ง

เปิดการ์ตูน 1080p

เปิดหนัง 1080p

เปิด StarCraft II ที่ความละเอียด 1920×1080

สรุปแล้ว สีจืดมากไปหน่อย ต้องไปปรับแต่งโทนสีในส่วนของการ์ดจอแทน และโทนสีไม่คุ้นตาเพราะเคยชินกับจอเก่า คงต้องใช้เวลาสักหน่อย

สภาพบนโต๊ะ จอคอมกับทีวีใกล้มาก ดูหนังทีสายตาสั้นเลยทีเดียว โต๊ะรก แต่หาของเจอหมด

เก้าอี้นั่งผมธรรมดามาก ใต้โต๊ะมี laser กับ inkjet อยู่

มาม่าคัพ เย็นตาโฟต้มยำหม้อไฟ ถ้วยนี้กว่าจะได้มายากเหมือนกัน ส่วนมากมีแต่ขายแบบซอง 7-Eleven ไม่มีขาย ใน Lotus ก็เจอแต่แบบซอง ในที่สุดไปเจอใน ซูเปอร์มาเก็ตใน Siam Paragon

เครื่องปรุงมี 3 ซอง เป็นปรุงรส 2 ซอง และปูอัดแห้งอีก 1 ซอง

ภาพนี้ปรุงเสร็จพร้อมกินละ รสชาติประมาณเย็นตาโฟ+ต้มยำนั่นแหล่ะ ก็อร่อยดีไม่ถึงกับอร่อยมาก สามารถกินทดแทนสำหรับคนเบื่อรสต้มยำได้ เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง สรุปแล้วรสที่ชอบอันดับ 1 ของผมยังคงเป็นโฮลวีตพริกไทยดำอยู่เช่นเดิม อันดับ 2 คือรสหมูน้ำตก อันดับ 3 เป็ดพะโล้